top of page
Akşam yemeğinde telefonuyla ilgilenen bir erkeğe bıkkınlıkla bakan kadın.

Sabırsızlık: Bize Bedel Ödeten Acele

10 Oca 2025
3 dakikada okunur

Sabırsızlık, huzurun sessiz katilidir. Hızı, daha çabuk sonuçları, daha hızlı yanıtları ve anında tatmini yücelten bir kültürde beklemek zayıflık gibi gelir. Oysa Kutsal Kitap farklı bir öykü anlatır. Tanrı acele etmez. Olgunlaştırır.

Kutsal Kitap’ın 1. Samuel 13 bölümünde Kral Saul baskı altındaydı. Filist ordusu yaklaşıyor, askerleri dağılıyor, peygamber Samuel ise gecikiyordu. Korku içine sızdı. Saul kontrolü kendi eline aldı ve kâhine ait olan kurban sunma işini yaptı.

“Saul, ‘Yakmalık sunuyu ve esenlik sunularını buraya, bana getirin’ dedi. Ve yakmalık sunuyu sundu.” (1. Samuel 13:9, NKJV)

Saul işini bitirir bitirmez Samuel geldi. Peygamber, Tanrı’nın hükmünü bildirdi:

“Akılsızca davrandın. Tanrın Rab’bin buyruğunu yerine getirmedin... artık krallığın devam etmeyecek.” (1. Samuel 13:13–14, NKJV)

Sabırsızlık, Saul’a krallığına mal oldu. Tek bir aceleci karar, bıraktığı mirası yıktı.

Şimdi Yusuf’a bakalım. İhanete uğradı, köleleştirildi, hapse atıldı; yıllarca sessizlik, acı ve gecikme yaşadı. Yine de Yusuf bekledi. Güvendi. Hizmet etti. Tanrı’nın belirlediği an geldiğinde Yusuf yalnızca özgür kalmadı, yüceltildi de.

“Siz bana kötülük düşündünüz; Tanrı ise bunu iyilik için düşündü...” (Yaratılış 50:20, NKJV)

Yusuf’un sabrı, onu amacına hazırladı.

Sabır pasiflik değildir. Etkin imandır. Kanıt olmadan güvenmek, yanıtlar olmadan itaat etmektir. Tanrı’nın asla geç kalmadığına, tam zamanında davrandığına duyulan güvendir.

“Rab’bi bekleyenler güçlerini yenileyecek...” (Yeşaya 40:31, NKJV) “Rab’de dinlen, O’nu sabırla bekle...” (Mezmurlar 37:7, NKJV)

Sabırsızlık şöyle der: “Tanrı harekete geçmeyecekse biz geçeriz.” İman ise şöyle der: “Tanrı henüz harekete geçmediyse biz de geçmeyiz.”

Neyi aceleye getiriyor olursak olalım bir nefes alabiliriz. Güven sonuçta değil, bekleyişte ortaya çıkar.

“O her şeyi zamanında güzel yapmıştır.” (Vaiz 3:11, NKJV)

Tanrı hiçbir zaman acele etmez. Biz de etmemeliyiz.

Bu gerilimi biz de hissettik. Tanrı’nın ne yaptığını göremediğimiz ve sabırsızlığın “Kendi bildiğin gibi yap” diye fısıldadığı anlar oldu. İster bir yanıt, ister bir çıkış yolu, ister iyileşme bekleyelim, hepimiz O’nun önüne geçme isteği duyduk.

İşte bu anlarda bu ayetlere dönmeliyiz. O’nun sessizliğinin mutlaka yokluk, gecikmenin de mutlaka reddetme anlamına gelmediğini kendimize hatırlatmak için. O’nun zamanlaması her zaman daha iyi bir öykü anlatır.

Bekleyişte yalnız değiliz. Birçoğumuz o arada kalmış yerde duruyor; güveniyor, umut ediyor ve mücadele ediyoruz. Tıpkı Yusuf gibi. Tıpkı Davut gibi. Tıpkı bizler gibi. Güvenmeye devam ediyoruz. Beklemeye devam ediyoruz. O’nun zamanlaması hâlâ kusursuz.

Pasifleşmeden sabırlı olun

Sabır, sonsuza dek beklemeyi veya karar vermeyi reddetmeyi gerektirmez. Eldeki bilgilerle sorumlu adımlar atarken paniğe direnmek demektir. Gerçekçi bir sonraki adım belirleyin, gerektiğinde danışın ve koşullar değiştiğinde kararı yeniden değerlendirin. Bu yaklaşım, imanı ve pratik sorumluluğu birbirine zıt görmek yerine birlikte işlemelerine imkân verir.

Acele etmenin bedelini fark edin

Acele duygusu geride kalma korkusundan kaynaklandığında insanlar uyarı işaretlerini görmezden gelebilir, tutamayacakları sözler verebilir veya uzun vadeli bilgelik yerine kısa vadeli rahatlamayı seçebilir. Hissettiğiniz baskıyı adlandıracak kadar durun. Seçimin değerlerinizi yansıtıp yansıtmadığını ve kıyaslama ya da dış baskı olmasa aynı kararı verip vermeyeceğinizi sorun.

Büyük bir karardan önce kısa bir duraklama

1. Samuel 13’teki Saul anlatısı, kendisine verilen sorumlulukların ve talimatların dışına çıkarak hareket etmeye karşı uyarır; geciken her sonucun ilahî bir sınav olduğu iddiasına indirgenmemelidir. Yaratılış 37–50’deki Yusuf’un öyküsü de acıyı, bilgece davranmayı ve kontrol edemediği olayları içerir. Bu anlatılar birlikte, sabırlı insanların her zaman bekledikleri sonucu alacağına dair bir vaat vermekten çok düşünmeye davet eder.

Pasifleşmeden sabırlı olun

  • Baskıyı adlandırın: Korku, kıyaslama, yalnızlık, öfke veya belirsizlik.

  • Bugün yapabileceklerinizi kontrolünüz dışında olanlardan ayırın.

  • Geri dönüşü olmayan bir seçim yapmadan önce güvendiğiniz birinden bakış açısı isteyin.

  • Sorumlu bir sonraki adım seçin; ardından yeni bilgileriniz olduğunda durumu yeniden değerlendirin.

İman, beklemenin kolay olduğunu veya acı veren her gecikmenin açık bir açıklaması bulunduğunu varsaymayı gerektirmez. Dua, bilgece rehberlik ve pratik eylem bir arada var olabilir. Beklemek, önemli bir konuşmadan veya karardan kaçınmanın yoluna dönüşüyorsa sabır, o sorumlu adımı atmayı da içermek zorunda olabilir.

İlgili Yazılar

Yorumlar


bottom of page